Pasterka 6.01.2026
: 06 sty 2026, 18:14
Dzwony Soboru Chrystusa Zbawiciela rozbrzmiały. Do Soboru wchodzi uroczysta procesja z patriarchą roskiewskim na czele.
Chór i tonuje hymn "S nami Boh"
Patriarcha całuje ikonę Narodzenia Pańskiego, rozpoczyna się Boska Liturgia:
PROTODIAKON:
Pokój z wami!
CHÓR:
I z duchem twoim.
PATRIARCHA:
Chwała Świętej, Jednej, Życiodajnej i Niepodzielnej Trójcy, teraz i zawsze, i na wieki wieków.
CHÓR:
Amen.
CHÓR (uroczyście):
Narodzenie Twoje, Chryste Boże nasz,
rozświetla świat rozumem…
(Kanon Bożonarodzeniowy, śpiewany przez chór, kadzenie całej świątyni.):
Ewangelia
PROTODIAKON:
Mądrość! Uważajcie!
PATRIARCHA:
Pokój z wami!
CHÓR:
I z duchem twoim.
PATRIARCHA:
Czytanie Ewangelii według św. Mateusza.
CHÓR:
Chwała Tobie, Panie, chwała Tobie.
PROTODIAKON:
W owym czasie, gdy zaś Jezus narodził się w Betlejem w Judei za panowania króla Heroda, oto Mędrcy ze Wschodu przybyli do Jerozolimy i pytali: Gdzie jest nowo narodzony król żydowski? Ujrzeliśmy bowiem jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy oddać mu pokłon. Skoro to usłyszał król Herod, przeraził się, a z nim cała Jerozolima. Zebrał więc wszystkich arcykapłanów i uczonych ludu i wypytywał ich, gdzie ma się narodzić Mesjasz. Ci mu odpowiedzieli: W Betlejem judzkim, bo tak napisał Prorok: A ty, Betlejem, ziemio Judy, nie jesteś zgoła najlichsze spośród głównych miast Judy, albowiem z ciebie wyjdzie władca, który będzie pasterzem ludu mego, Izraela. Wtedy Herod przywołał potajemnie Mędrców i wypytał ich dokładnie o czas ukazania się gwiazdy. A kierując ich do Betlejem, rzekł: Udajcie się tam i wypytujcie starannie o Dziecię, a gdy Je znajdziecie donieście mi, abym i ja mógł pójść i oddać Mu pokłon. Oni zaś wysłuchawszy króla, ruszyli w drogę. A oto gwiazda, którą widzieli na Wschodzie, szła przed nimi, aż przyszła i zatrzymała się nad miejscem, gdzie było Dziecię. Gdy ujrzeli gwiazdę, bardzo się uradowali. Weszli do domu i zobaczyli Dziecię z Matką Jego, Maryją; upadli na twarz i oddali Mu pokłon. I otworzywszy swe skarby, ofiarowali Mu dary: złoto, kadzidło i mirrę. A otrzymawszy we śnie nakaz, żeby nie wracali do Heroda, inną drogą udali się do swojej ojczyzny.
Następuje obrzęd komunii:
PROTODIAKON:
Przystępujcie z czcią i wiarą!
CHÓR:
Błogosławiony, który przychodzi w imię Pańskie!
Na zakończenie Boskiej liturgii uroczysty okrzyk:
PATRIARCHA:
Chrystus się narodził!
CHÓR i WIERNI:
Chwalcie Go!
Chór i tonuje hymn "S nami Boh"
Patriarcha całuje ikonę Narodzenia Pańskiego, rozpoczyna się Boska Liturgia:
Pokój z wami!
CHÓR:
I z duchem twoim.
PATRIARCHA:
Chwała Świętej, Jednej, Życiodajnej i Niepodzielnej Trójcy, teraz i zawsze, i na wieki wieków.
CHÓR:
Amen.
CHÓR (uroczyście):
Narodzenie Twoje, Chryste Boże nasz,
rozświetla świat rozumem…
(Kanon Bożonarodzeniowy, śpiewany przez chór, kadzenie całej świątyni.):
Ewangelia
PROTODIAKON:
Mądrość! Uważajcie!
PATRIARCHA:
Pokój z wami!
CHÓR:
I z duchem twoim.
PATRIARCHA:
Czytanie Ewangelii według św. Mateusza.
CHÓR:
Chwała Tobie, Panie, chwała Tobie.
PROTODIAKON:
W owym czasie, gdy zaś Jezus narodził się w Betlejem w Judei za panowania króla Heroda, oto Mędrcy ze Wschodu przybyli do Jerozolimy i pytali: Gdzie jest nowo narodzony król żydowski? Ujrzeliśmy bowiem jego gwiazdę na Wschodzie i przybyliśmy oddać mu pokłon. Skoro to usłyszał król Herod, przeraził się, a z nim cała Jerozolima. Zebrał więc wszystkich arcykapłanów i uczonych ludu i wypytywał ich, gdzie ma się narodzić Mesjasz. Ci mu odpowiedzieli: W Betlejem judzkim, bo tak napisał Prorok: A ty, Betlejem, ziemio Judy, nie jesteś zgoła najlichsze spośród głównych miast Judy, albowiem z ciebie wyjdzie władca, który będzie pasterzem ludu mego, Izraela. Wtedy Herod przywołał potajemnie Mędrców i wypytał ich dokładnie o czas ukazania się gwiazdy. A kierując ich do Betlejem, rzekł: Udajcie się tam i wypytujcie starannie o Dziecię, a gdy Je znajdziecie donieście mi, abym i ja mógł pójść i oddać Mu pokłon. Oni zaś wysłuchawszy króla, ruszyli w drogę. A oto gwiazda, którą widzieli na Wschodzie, szła przed nimi, aż przyszła i zatrzymała się nad miejscem, gdzie było Dziecię. Gdy ujrzeli gwiazdę, bardzo się uradowali. Weszli do domu i zobaczyli Dziecię z Matką Jego, Maryją; upadli na twarz i oddali Mu pokłon. I otworzywszy swe skarby, ofiarowali Mu dary: złoto, kadzidło i mirrę. A otrzymawszy we śnie nakaz, żeby nie wracali do Heroda, inną drogą udali się do swojej ojczyzny.
Wyznanie wiary:Umiłowani w Chrystusie Bracia i Siostry!
Chrystus się narodził!
Dziś noc rozświetla się światłem Betlejemskiej Groty, a cisza świata zostaje przerwana śpiewem aniołów.
Niech radość Bożego Narodzenia przenika serca nasze i wypełnia domy wasze pokojem, miłością i wiarą.
W tej świętej nocy wspominamy narodziny Zbawiciela, który przyszedł na świat nie dla władzy i bogactwa, lecz dla nas – dla człowieka, dla każdego z nas. On przynosi nam światło w ciemności, nadzieję w zwątpieniu i pokój wśród niepokoju.
Niech Boże Narodzenie będzie czasem refleksji nad życiem naszym, nad naszymi czynami i słowami, czasem pojednania i przebaczenia. Niech każdy z nas otworzy serce dla bliźniego, niech zrodzi się w nas duch miłości, dobroci i współczucia.
W tym świętym dniu pamiętajmy o naszych rodzinach, o naszych wspólnotach, o Cerkwi – która przez wieki była światłem wiary i kultury naszej Ojczyzny. Niech Duch Święty prowadzi nas ku jedności, pokoju i wzajemnej pomocy.
Niech narodzony Chrystus błogosławi nas wszystkich:
naszych ojców i matki,
dzieci i młodzież,
wszystkich, którzy w trudzie i pracy służą społeczeństwu,
a także tych, którzy cierpią i są samotni, aby odnaleźli pocieszenie w Bożej miłości.
W tym szczególnym czasie módlmy się za pokój w świecie, za mądrość dla władców naszych narodów, za zdrowie i bezpieczeństwo dla wszystkich ludzi dobrej woli.
Niech radość Betlejemskiej Nocy trwa w naszych sercach przez cały rok!
Chrystus się narodził!
Chwalcie Go!
Następuje obrzęd komunii:
PROTODIAKON:
Przystępujcie z czcią i wiarą!
CHÓR:
Błogosławiony, który przychodzi w imię Pańskie!
Na zakończenie Boskiej liturgii uroczysty okrzyk:
PATRIARCHA:
Chrystus się narodził!
CHÓR i WIERNI:
Chwalcie Go!
